Zdarzają się przypadki kiedy to funkcjonalność interfejsów stanowi o życiu i śmierci. Chociażby interfejsy służące do namierzania celów w myśliwcach wojskowych, gdzie ułamki sekundy zaoszczędzone dzięki lepszej nawigacji w panelu pilota pozwalają uzyskać bezcenną przewagę nad wrogiem. Zły interfejs w aplikacjach medycznych może być natomiast bezpośrednim zagrożeniem dla życia pacjenta.

Biorąc pod uwagę interfejsy serwisów www nie gramy już o tak wysokie stawki. Niemniej jednak dobrze przygotowana funkcjonalność interfejsu stanowi o naszym sukcesie.

Jak wskazują badania przeprowadzone przez Nielsen Norman Group w 2006/ 2007 roku do najbardziej newralgicznych obszarów (zaczynając od góry w poniższym zestawieniu) uniemożliwiających realizację podstawowych zadań na serwisach www należą:

1. możliwość odnalezienia (architektura informacji, nazwy kategorii, nawigacja, odnośniki),

2. informacje (niedostateczna treść o firmie, niedostateczne informacje o produkcie),

3. wyszukiwanie (dostanie się na stronę),

4. wsparcie zadań (postęp pracy, formularze, stopniowanie),

5. wymyślny projekt (multimedia, przycisk wstecz, dźwięk),

6. projekt strony (czytelność interfejsów, układ, grafika, przewijanie).

Dzięki powyższemu zgrupowaniu mamy wgląd w najbardziej newralgiczne sektory i najczęstsze błędy powodujące niepoprawne realizowanie zadań, lub w ogóle brak ich realizowania, co w końcowym wyniku przekłada się na straty w interesie.

Każdy projekt jest oczywiście inny, ma postawione odmienne cele, a użytkownicy wykonują na nim różne zadania. W końcu projekt taki może posiadać inne błędy funkcjonalności, których skala powagi może być także nietypowa. Jak zatem obliczyć powagę błędów we własnym projekcie, aby kolejno dokonać ich poprawy zaczynając od najbardziej rażących? Otóż, wyróżnia się trzy czynniki, które stanowią o powadze problemu:

1. częstotliwość (jaka liczba użytkowników natknie się na problem),

2. wpływ (jak duże trudności powoduje problem),

3. uporczywość (czy problem jest uporczywy, czy powoduje jednorazowe kłopoty).

Przeprowadźmy fikcyjne obliczenia, dla fikcyjnego problemu. Przypadek: w serwisie internetowym biura podróży stwierdzono niedostateczną ilość informacji w sekcji “O nas”, by wzbudzić zaufanie i wiarygodność potencjalnych klientów. 

Chcąc uszeregować problemy od najistotniejszych do mniej ważnych serwis poddano testowi na 20 osobowej grupie użytkowników. W tym przypadku czynniki powagi badanego problemu przedstawiają się następująco:

1. częstotliwość: 17 osób na 20 zdefiniowała i określiła problem, przyjęliśmy 10 stopniową skalę, co w tym przypadku daje nam wartość 9,

2. wpływ: przyjęliśmy 10 stopniową skalę trudności od 1-niedostrzegalna do 10-bardzo duża (przyjmujemy wartość 8 ze względu na to, że użytkownicy stracili dużo cennego czasu poszukując pożądanych informacji),

3. uporczywość: przyjęliśmy 10 stopniową skalę uporczywości od 1-jednorazowe utrudnienie do 10-powodujące opuszczenie witryny. W tym przypadku przyjmujemy wartość 10 ze względu na to, że wiarygodność firmy jest znacząca jeżeli chodzi o funkcjonalność, a każdy szukający oferty użytkownik jest narażony na uszczerbek. Wizyta w tym przypadku często kończyła się opuszczeniem serwisu.

Aby obliczyć ocenę powagi tego problemu należy pomnożyć wartość częstotliwości i wpływu, a następnie wynik pomnożyć przez pierwiastek kwadratowy z wartości uporczywości i podzielić przez pierwiastek kwadratowy z 10. Brzmi okropnie. Obliczenia te przedstawiają się następująco:

9 x 8 = 72

72 x 10 sqrt = 227.52

227.52/ 10 sqrt = 72.00 pkt.**

** (w łącznej skali 100 pkt., gdzie 100 oznacza błąd o bardzo wysokim stopniu ważności, jest powodem niedopuszczalnych kosztów i pogorszeniem kondycji interesów).